اول : آن است كه منفرد اتيان به صيغهء سلام مىنمايد در حالت استقبال قبله با ايماى به انف به جانب يمين خود ، اين قول شيخ صدوق است در فقيه . دوم : مثل اولى است لكن با انحراف قليل به وجه به جانب يمين ، اين قول سيد مرتضى است در جمل و انتصار ، و ابن ادريس است در سرائر ، بلكه مرحوم سيد در كتاب انتصار بر اين دعوى اجماع نموده ، مخفى نماند كه ممكن است ارجاع قول اول به ثانى ، نظر به آن كه مىبينى به جانب راست ممكن نيست مگر به تحريك وجه به جانب راست ، عبارت شيخ صدوق در اين باب اين است : و ان صليت وحدك قلت السلام عليكم مرة واحدة و أنت مستقبل القبلة و تميل بانفك الى يمينك . « 1 » قول سوم : آن است كه سلام منفرد به جانب قبله است چنانچه مذكور شد ، لكن به گوشهء چشم راست اشاره مىكند به جانب راست . رابع اقوال : انتفاى ايماء است مطلقا بلكه مطلوب رعايت استقبال است ، اين قول ظاهر مىشود از مرحوم شيخ در مبسوط و جمل . مختار ما بين اقوال مذكوره ثالث اقوال است ، پس مستحب در حق منفرد اين است در حال تسليم به گوشهء چشم راست اشاره نمايد به جانب راست . مقام دوم : در وظيفهء امام است در حالت تسليم ، و اين نيز محل خلاف است به چند قول : اول - قول شيخ صدوق است كه فرموده است وظيفهء امام آن است كه در حال تسليم اشاره به چشم مىنمايد به جانب راست خود . دوم : آن است كه ايمائى در حق امام مطلوب نيست مطلقا ، بلكه مطلوب اتيان به تسليم است با رعايت استقبال ، تفرقه ما بين منفرد و امام در اين باب نيست ، و اين ظاهر مىشود از مرحوم شيخ در جمل و مبسوط .

--> « 1 » من لا يحضره الفقيه ج 1 / 319 .